Ik ben ter wereld gekomen in het stad Pinarbasi te Kayseri op 7 januari van het jaar 1953. Er wordt gezegd dat ik niet met een potlood of penseel in de hand ben geboren. Maar zodra ik het potlood kon vast houden, ben ik beginnen te tekenen. En sindsdien ben ik nooit gestopt. Eerst tekende ik op de muren, zetels en alles wat ik vast kreeg. Ik herinner mij dat ik later de moeite nam om de lege ruimtes tussen de regels van mijn schoolschriften te vullen.

 

Terwijl ik het lager onderwijs en lager secundair in Ankara en het hoger secundair in Söke en Izmir studeerde was mijn tekenkunst, zover gevorderd dat de lege ruimtes in mijn schrift niet meer voldoende waren. Wanneer ik dan ook mijn toetsbladen vol tekende, zag ik dat de leerkrachten van geschiedenis, aardrijkskunde, fysica en chemie die geen schrijn van kunstliefde in zich hadden, mijn werk niet apprecieerden. Dan heb ik besloten om mijn tijd niet te verdoen op een plaats waar ik niet geapprecieerd wordt, zo heb ik in 1973 een punt achter mijn schoolleven gezet, terwijl ik in het derde jaar hoger secundaire Machine Ontwerp zat op Mithat Pasa Lisesi.

 

Pas na 20 jaar ben ik een nieuwe regel begonnen. Toen ik in het jaar 1993, mij inschreef op het Stedelijke Academie voor Plastische Kunst te Genk, was ik eigenlijk al een bevestigde schilder. Want ik had in 1975 mijn legertijd in het tekenatelier van Ankara-Anittepe Gendarmerieschool door gebracht als schilder. De rustpauze dat ik genomen heb tijdens het 3de jaar van de Academie, zet ik vandaag in 2004 nog verder.

 

Ik weet niet of de paar schilderijen dat ik verkocht heb, de paar tentoonstellingen waaraan ik deelgenomen heb genoeg zijn om mij professioneel te noemen?... Maar ik weet wel dat ik mijn leven lang verder zal schilderen met een amateur-geest.